Het verhaal dwaalt Door Henk Buis op 22 januari 2010 83 miljoen voor Haïti. Nederland houdt zijn hart vast. Als dat maar goed besteed wordt. Gaat u rustig door met waar u bezig was, de Algemene Rekenkamer ziet toe op een goede besteding van uw gulle gift. Niets wat dan nog aan de strijkstok kan blijven hangen. De Tsunami in 2005 was goed voor 208 miljoen. Daar is 207,3 miljoen van besteed, lieten de samenwerkende hulporganisaties onlangs weten. Slechts 0,3% (7 ton) is niet naar Azië gegaan. Maar dat gaat alsnog naar Haïti. Ik ken instellingen in Nederland die vele malen minder doelmatig werken, maar toch blind worden vertrouwd. Na de tsunami hebben de hulporganaties voortdurend openheid van zaken gegeven in de besteding van de hulpgelden. In krantenadvertenties en op de radio. Maar die boodschap is simpelweg langs de mensen heengegleden. Wie wil er nog lezen over de besteding van zijn gift als de media hun vizier intussen allang weer op andere dingen hebben gericht? De vraag die hier aan de orde is, is of je vertrouwen kunt terugverdienen door transparant te zijn. En je handelen controleerbaar te maken. Win je vertrouwen als je zegt dat je niets te verbergen hebt? Als je je maatschappelijk laat fouilleren door de Algemene Rekenkamer. En we hadden toch ook het CBF keurmerk goede doelen? Bij het grof vuil dan maar? Het mag wat bijbels klinken, maar behalve transparantie en controleerbaarheid, is geloof vooral hetgeen het vertrouwen doet herstellen. Geloven mensen in je verhaal? Laten ze zich erdoor meevoeren? Ooit begon het met verhalen bij hulporganisaties. Een overtuigend verhaal bracht geld op. Maar mensen wilden meer. Niet uit wantrouwen, maar uit betrokkenheid. Ze wilden het zien, aanraken. Ja zelfs zelf hulp gaan verlenen. Of om met Confusius te spreken: Tell me and I will forget, Show me and I will remember, Involve me and I will understand. Geloof in wat je zegt en wat je laat zien, ontaat pas wanneer je erin wordt meegenomen. Juist voor hulporganisaties komt daar nu nog een aspect bij: geloof in wie je bent. Als mensen daaraan twijfelen, willen ze je controleren. Wat destijds gebeurde rond het mismanagement bij Foster Parents Plan. En wat nu gebeurt bij het controleren van de beloning van directies van hulporganisaties. Ze willen hun geloof in wie je bent uiteindelijk (her)bevestigd zien. Zodat ze zich weer vol emotie kunnen laten meevoeren. En ze uiteindelijk goed kunnen doen zonder om te zien. ===========================
Bijdrage Eveline Vreede 7 december 2009
Bijdrage Peter Knoers 1 december 2009
Bijdrage Peter Knoers 16 november 2009
Bijdrage Henk Buis 4 november 2009
Bijdrage Joyce van Dijk 12 oktober 2009
Bijdrage Henk Buis 27 juli 2009
+w(453))