Crisis = reset
door Joyce van Dijk op 12 oktober 2009
In de verte doemt een klein lichtpunt op aan de horizon. Na een ruim jaar crisis kruipen we nu gestaag omhoog. Volgens IMF zitten we in nu weer in de lift. ‘De wereldeconomie herstelt momenteel minder snel dan verwacht van de diepe recessie. Het goede nieuws is dat het herstel is begonnen'', stelde IMF-hoofdeconoom Olivier Blanchard bij de presentatie van het rapport in Istanbul afgelopen donderdag.
Nu breekt de tijd aan van puinruimen. Scherven lijmen maar de scheuren blijven zichtbaar. Maar vooral merkbaar de komende jaren. Hoe somber dat ook klinkt, is de crisis ook gezond. De crisis heeft een zelfreinigend effect. Kijk naar de excessieve bonusregeling uit de bankwereld. Jarenlang hebben we daar niet hard tegen op getreden. Waarom niet? Wel discussie en grote verontwaardiging maar daadwerkelijk aanpakken is niet gebeurd. Nu lijkt het erop dat we dat aan banden leggen. Iedereen juicht dat toe, op een paar enkelingen na. Maar op het moment dat de bonusregeling beperkt is, ontpopt zich wel iets nieuws waarmee ze zich verrijken. Griep manifesteert zich op zelfde wijze. Op het moment dat je er een remedie voor hebt gevonden, evolueert de bacterie zich en wordt het immuun. Dat gaat ook gebeuren in de bankwereld.
Het is goed dat de overheid het mes zet in de top. Een tik op de vingers houdt ze in ieder geval weer scherp. Jaren van achterover leunen en de bankrekening spekken is even voorbij. Los van het feit dat de aandacht hier naartoe gaat, zullen we de onderkant van de maatschappij niet moeten vergeten. Een klein stootje is vaak voor deze groep al een duw in het ravijn. Mensen met schulden worden hun huis uitgezet. We kunnen dan zeggen dat iedereen een eigen verantwoordelijkheid heeft. Maar deze groep weet niet hoe om te gaan met het hebben van een eigen verantwoordelijkheid. Daar kan je ze wel bij helpen. En dat kost weer geld.
In de top snoeien en overtollige gelden afvloeien en inzetten voor maatregelen voor de onderkant, let wel ‘armoedebestrijding’, is idealistisch maar ook weer niet onrealistisch. Waar het om gaat, is dat er een nieuw tijdperk is geboren waar nieuwe normen gelden. Daar horen ook nieuwe waarden bij. Oude traditionele patronen zijn niet meer van deze tijd. Er is nu ruimte voor nieuwe denkbeelden, initiatieven, samenhang, relaties en verbindingen. Een ideaal ‘reset’ moment…
+w(453))